Ο κύκλος

- Το πρόβλημά μου είναι αυτός ο κύκλος των ανθρώπινων σχέσεων. Βλέπετε, όλοι παραπονιούνται ότι συνεχώς βιώνουν τα ίδια λάθη με διαφορετικούς ανθρώπους και συμπεραίνουν πως φταίνε τα άτομα. Εγώ διαφωνώ! Αυτό που παραμένει ίδιο είναι οι καταστάσεις.
Κάποιος βιαστικός, χωρίς να το αναλύσει πολύ, θα έλεγε πως ο εαυτός μας είναι που δεν αλλάζει και ως εκ τούτου, κάνουμε τα ίδια λάθη. Μα, κι αυτό δεν είναι αλήθεια. Στην προσπάθειά μας να αλλάξουμε τους εαυτούς μας, ξεχνάμε ότι συνήθως οι καταστάσεις μένουν οι ίδιες. Τελικά, απογοητευόμαστε και τα παρατάμε.
- Άρα, η λύση θεωρείς ότι είναι...
- Να επικε
ντρωθούμε στο να αλλάξουμε τις καταστάσεις.
-Πιστεύεις
δηλαδή, ότι οι άνθρωποι δεν αλλάζουν;
- Όχι, δεν λέω αυτό! Αντιθέτως, αναγνωρίζω πως στο τέλος, οι καταστάσεις αυτές, δημιουργούνται από τους ανθρώπους. Μα, στις προσπάθειές μας να αλλάξουμε τον άνθρωπο, ξεχνάμε ότι η κατάσταση παραμένει ίδια, κι αργά ή γρήγορα ο άνθρωπος θα ξαναγίνει αυτό που ήταν. Φαντάσου ότι είσαι σε μια βάρκα στη θάλασσα, που έχει μια τρύπα και βάζει νερό. Με έναν κουβά αφαιρείς το νερό που μπαίνει ώστε να μη γεμίσει και βουλιάξεις. Ακόμα κι αν καταφέρνεις να αφαιρείς το νερό πιο γρήγορα από το ρυθμό που μπαίνει, δεν λύνεις το πρόβλημα. Είσαι βέβαια σε μια διαρκή προσπάθεια αλλαγής, όμως η κατάσταση παραμένει ίδια.
- Πόσο εφικτό θεωρείς ότι είναι να αλλάξεις την κατάσταση;
- Δεν ξέρω! Δεν το έχω σκεφτεί ακόμα
αυτό! Μα, δεν πρέπει πρώτα να βεβαιωθώ ότι έχω δίκιο να θέλω να αλλάξω την ρίζα του προβλήματος κι αφού συμφωνήσουμε σε αυτό, έπειτα να δούμε τι θα κάνουμε; Η ανακύκλωση των γεγονότων στη ζωή κάποιου, προκύπτει από την εμπλοκή του στις ίδιες καταστάσε
ις, ασχέτως προσώπων. Όποιον άνθρωπο και να έβαζες μέσα στην βάρκα, το ίδιο θα μάχονταν να την αδειάσει, ωστόσο και στο ίδιο αποτέλεσμα θα κατέληγε, αφού είναι η ίδια συνθήκη. Από τους ενδόμυχους φόβους, καταλήγεις στις ίδιες αμφιβολίες, οι οποίες γίνονται ερωτήσεις, συζητήσεις, εντάσεις κ.ο.κ Πόσες από τις ερωτήσεις που κάνεις τώρα γιατρέ, θα έκανες αν ήξερες ότι όλοι απαντούν ειλικρινά; Και δεν μιλάω για το επάγγελμά σου, φυσικά!
Θεωρούμε ότι οι συζητήσεις είναι καλές, μα εγώ τις βρίσκω υπερεκτιμημένες. Πιστεύουμε ότι βοηθούν να έρθουμε πιο κοντά και να βρούμε την λύση του προβλήματος, είναι όμως έτσι; Υποθέτουμε την απόλυτη ειλικρίνεια και των δύο πλευρών, αλλά κανείς δεν εγγυάται για αυτό. Μήπως λοιπόν, ο φταίχτης βολεύεται από τις αλλεπάλληλες συζητήσεις διότι γνωρίζει ότι θα χαθεί μέσα στα ψέματα; Αυτός που κάνει τις ερωτήσεις ψάχνει την αλήθεια, ισχύει όμως το ίδιο και για αυτόν που απαντάει; 
- Άρα, είσαι ευχαριστημένος μόνο με τις πράξεις. Το καταλαβαίνω αυτό, αλλά μην απαξιώνεις την δύναμη της συζήτησης. Πως θα καταλάβεις τι θέλει κάποιος, αν δεν τον ακούσεις πρώτα;
- Δεν απαξιώνω τίποτα. Είμαι χαρούμενος με την μέση! Ωστόσο, να μην εξυψώνουμε και την συζήτηση,περισσότερο από όσο της αξίζει. Κι όταν λέμε συζήτηση, πρέπει να καταλαβαίνουμε τι εννοούμε. Μάλιστα, να συζητήσουμε, μα ο στόχος μας θα 'ναι η ουσία ή απλώς θα υποστηρίζουμε τις απόψεις μας με μη εξετάσιμα παραδείγματα που ενισχύουν την θέση μας και διανοητικά επιχειρήματα που δεν καταρρίπτονται; Κι αυτό είναι μόνο το πρώτο, κι ας πούμε ότι μπορεί να γίνει δεκτό. Σε δεύτερη φάση, είμαστε σε θέση να υποστηρίξουμε όσα λέμε με πράξεις ή θα είναι μόνο λέξεις υπεράσπισης μέχρι να αποφασίσουμε ότι η συζήτηση τελείωσε; Βλέπεις γιατρέ, αυτά είναι που δεν μπορώ να απαντήσω!