Σαρκοφάγος του πόνου

Κι όλα όσα ο νους μου δίνει,
Κάπως θα βγουν σαν να 'χουν γίνει,
σφαίρες αέρα στο βυθό.

Εγώ θα ζω και θα πονάω,
που έτσι άδικα ξεσπάω,
με θάνατο σε κάθε ζωντανό!

Κι όσα μου φυτέψαν, σάπια,
αποφαίνονται όσο περνούν τα χρόνια,
γι 'αυτό σαπίζω και εγώ.

Θα τα βγάλω απ' το μυαλό μου,
από μια τρύπα στον εγκέφαλό μου,
θα τα δείξω όλα στο φως.

Κι αφού για αυτά υπήρξα λάθος,
θα αγκαλιάσω έστω με πάθος,
την όρεξή μου να μη ζω.