Σημείωμα στον καθρέπτη


Κάποια βράδια,
όταν τόσο όμορφη σε βλέπω να κοιμάσαι,
με πιάνω να αδιαφορώ για το αν θα δω 
τον ήλιο το πρωί.
Και δεν μπορώ με τίποτα
να κλείσω πια τα μάτια,
υπνωτισμένος απ' το τραγούδι της βροχής,
που στάζει στην αυλή.

Ο αέρας που γεμίζει το ερωτικό δωμάτιο,
μας ενώνει έστω λίγο,
με κάθε άνθρωπο στην γη.
Έτσι, που κι αν απομακρύνομαι, θυμήσου,
Κάθε ανάσα μου, την πήραμε μαζί.