Το γράμμα

Σου είχα γράψει κάποτε ένα γράμμα,
που όταν το ξαναδιάβασα,
δεν του βρήκα τίποτα καλό.
Το κράτησα σε ένα συρτάρι 
και κάθε φορά που το ανοίγω, 
είναι σαν να σε ξανασυναντώ.

Όταν χωρίσαμε,
σκέφτηκα να σου το φέρω.
Μήπως ξορκίσω έτσι το κακό.
Το μετάνιωσα και τώρα πια δεν ξέρω,
αν έκανα αυτό που θεωρώ σωστό!

Κάθε φορά που το κοιτώ,
πάντοτε καταλήγω,
στην ίδια φράση, σαν ευχή:
"Αυτό το κουφάρι έχει πεθάνει,
ας το βάλει κάποιος πια στη γη"

Κι εκ τότε,
όσες φορές στο δρόμο σ' έχω συναντήσει,
μ' έχεις κάνει να αναρωτηθώ,
αν κάποτε με είχες αγαπήσει,
αν τάχα ποτέ σ' αγάπησα εγώ.

Μήπως ήταν μόνο ένα πείσμα,
που δεν εισέπραξα γι' αυτό,
το δίκιο που υπηρετούσα,
ή αυτό που τελικά αποσκοπώ;