Βόλτα

 Ανάγλυφα τα σύννεφα στον ουρανό,
μιλούσαν για χαλάζι.

Φοβήθηκες μικρό παιδί,
μ' αγκάλιασες με νάζι.

Τα κοίταξες σαν δράκοντες που θα ξερνούσαν φλόγες.

Και όταν χτύπησε η βροντή, ένιωσες τις σταγόνες.

Απαλά κύλησαν πάνω μας
έγλειψαν περίσσεια κάψα

κι άχνισε το κορμάκι σου,

καθώς πήρε ανάσα.